Oyun çocuğun dili; oyuncaklarda kelimeleridir. Çocuklar dünyayla bilişsel düzeyden ziyade deneyimsel düzeyde ilişki kurar. Oyun terapisi çocuklara düşüncelerini, duygularını, ihtiyaçlarını oyunla iletme şansı verir. Hayatın provası olarak oyun; çocuğun yeni bilişsel, sosyal ve ahlaki değerlerini anlamasını ve bunları kendisi ile bütünleştirmesini sağlar.

Oyun terapisi çocuğun gelişimsel aşamalarda ustalık kazanmasını sağlayarak onu sonraki gelişimsel aşamaya geçmeye hazırlar. Terapötik müdahale olmadığında kişiliğin önemli kısımları eksik kalabilir ya da kusurlu olabilir.

Oyun terapisi çocuk sembolik oyun oynama kapasitesi kazandığında yani yaklaşık 2 yaş civarından itibaren yapılmaya başlanabilir. Çocuklar doğuştan getirdikleri sağlıklı olana yönelme kapasitesine sahiptir. Kendi çektikleri acıları, verdikleri mücadeleyi ve bunlarla en iyi nasıl yüzleşebileceklerini kendileri belirler. Çocuklar problem olarak yaşadıkları travmatik olayları oyun terapisi odası gibi güvende hissedeceği bir alanda çağrışımlarla, sembollerle ve metaforlarla oyuncaklar aracılığı ile dışa vurur. Acılarına travmayı yaşadığı gelişimsel dönem karakteristikleri ile yaklaşırlar.

Oyun terapisi çocuğun ihtiyaçlarına göre özel olarak hazırlanmış bir odada terapist ve çocuk ile gerçekleşir. Terapist oyun aracılığıyla çocuğun kendisini ifade edebileceği, sınırları ve sosyal kuralları öğretebileceği ortam oluşturur. Bu sayede çocuk yaşamış olduğu problemler ile başa çıkabileceği ve alternatif çözümler geliştirebileceği güvenli bir alana girer. Çocuk oyun içerisinde terapisti ile güven kurmaya başladıkça duygu, düşünce ve davranışlarını oyuncaklarla ifade etmeye başlar. Çocuk her seansta hayal dünyası ve çağrışımlarla kendi oyununu kurar. Oyun terapisti çocuğu gözlemler ve sözlü, sözsüz mesajları anlamlandır. Ebeveyn görüşmeleri ile süreç birlikte ilerler.

ÇOCUĞUMUN OYUN TERAPİSİNE İHTİYACI  VAR MI?

Çocuklar bebeklikten çocukluğa geçişte çeşitli değişimlerle karşılaşırlar. Büyüme süreçlerinin çoğu noktasında ebeveynleri, öğretmenleri, doktoru endişelendirecek davranışlar sergileyebilirler. Örneğin eve yeni bir üyenin(kardeşin)gelmesi, taşınmak, boşanmak, okula başlamak, tuvalet geçişi, memeden ayrılmak, bir yakınının ya da hayvanının ölmesi gibi birçok durum onlar için travmatik olabilir. İşte bu noktada çocuklar nasıl baş edeceklerini bilemedikleri için ebeveynleri tarafından anlaşılmak, görülmek belki de güvende hissetmek adına farklı şekilde davranışlar sergilerler. Fakat burada temel vurgulanması gereken çocuğun sorun olarak getirdiği davranışlarından ziyade bu davranışa neden olan ihtiyaçları neler bunlara bakılmalıdır. Unutulmamalıdır ki her ailenin dinamiği farklıdır ve her çocuk farklı ihtiyaca sahiptir bu yüzden uzman bir terapist tarafından süreç değerlendirilir. Oyun oynamak asla hafife alınacak bir eylem değildir. Çocuk oyunla gelişir ve öğrenir. Zorlandığı olaylarla ve adlandıramadığı fakat hissettiği duyguları oyunda açığa çıkartır ve rahatlar. Bu yüzden oyun terapisi çocukların karmaşık duygularını oyun aracılığı ile ifade etmesini sağlar. Bu sayede çocuk yargılanmadan zarar görmeden oyun içerisinde duygusal boşalım yaşar. Oyun içerisinde çocuk gerçek dünyayı modeller farklı rollere girer. İç dünyasındaki çatışmalarla oyun içerisinde korkusuzca yüzleşir.

OYUN TERAPİSİ HANGİ DURUMLARDA KULLANILIR?

Boşanma

Aile içi şiddet

İstismar

Alt ıslatma-dışkı kaçırma

Tırnak yeme

Kayıp-yas

Kardeş kıskançlığı

Bağlanma

Okula başlama

Gece korkuları

Kaygı bozuklukları

Çocukluk depresyonu

Öfke patlamaları

Yeme problemleri

Çocukluk çağı mastürbasyonu

Davranışsal problemler